خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه تو را ماند اگر ماه به گفتار آیدراست سروی تو اگر سرو به رفتار آید
۲
گل درَد جامه و از شرم رخت سرخ شودگر گلستان جمال تو به گلزار آید
۳
عقل و جان و دل و دین گر رود از دست چه باکدر ره عشق چنین واقعه بسیار آید
۴
مصلحت نیست که آن روی به کس بنمائیشهر غوغا شود و فتنه به بازار آید
صفحهٔ ۱ از ۳