خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنیمت دار دور گل که بر باد است بنیادشهمین می‌گویدت بلبل، نه‌ای واقف ز فریادش
۲
چو سرو از همت عالی، به دست آور گل‌اندامیوگر دستت دهد جامی، چو نرگس گیر بر یادش
۳
بهشت آسا شده بستان، شراب از حور می بستانکه باشد قامت طوبی، غلام سرو آزادش
۴
چرا چون غنچه از امساک باید بست دل در زرکه بهر برگ یک‌روزه، سر و زر رفت بر بادش
صفحهٔ ۱ از ۲