خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرقه بر آتش و سجاده در آب اندازمخویشتن را به خرابات خراب اندازم
۲
بانگ ابریشم ازین خرقهٔ پشمینه به استچنگ در خرقه زنم، پیش رباب اندازم
۳
چارچوب تنم از آتش دل پاک بسوختبرم این سوخته را در میِ ناب اندازم
۴
می‌نماید سوی میخانه مغنی ره راستخویشتن را ز خطا سوی صواب اندازم
صفحهٔ ۱ از ۲