خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غصهٔ بیماری آن نرگس جادودوتاه شد آن حاجب افسونگر هندو
۲
شمعی‌ست جبین تو که از نور الاهیآویخته از گوشهٔ محراب دو ابرو
۳
اوصاف رخ لیلی و آوازهٔ مجنونمنسوخ شد از ولولهٔ عشق من و او
۴
ای صبح سعادت بنما از افق غیبباشد که شود کار من غمزده نیکو
صفحهٔ ۱ از ۳