خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای یار نازنین، چو دل از ما رمیده‌ایاز ما رمیده‌ای، به رقیب آرمیده‌ای
۲
چشمان آهوانهٔ بی‌آهوی شمادو شاهد عدلند که از ما رمیده‌ای
۳
پیکان تیر غمزهٔ تو در دل من استزانگه که ابرویِ چو کمان بر‌کشیده‌ای
۴
گویا حدیث یار به اغیار گفته‌ایدر حق دوست طعنهٔ دشمن شنیده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲