خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن زمان کو زلف را سر میبرداز صبا پیوند عنبر میبرد
۲
در غم زنجیر مشکینش فلکهر زمان زنجیر دیگر میبرد
۳
در جمال روی او نظارگیدست را حالی به خنجر میبرد
۴
پس عجب نی گر رگ ایمان مانیش آن مژگان کافر میبرد
صفحهٔ ۱ از ۲