خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حاشا که مرا جز تو در دیده کسی باشدیا جز غم عشق تو در دل هوسی باشد
۲
کس چون تو نشان ندهد در کل جهان لیکنچون این دل هرجائی هر جای بسی باشد
۳
بر پای تو سر دارم گر سر خطری داردوصل تو به دست آرم گر دسترسی باشد
۴
از خاک سر کویت خالی نشوم یک شبگر بر سر هر سنگی حالی عسسی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲