خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب جانان دوای جان بخشددرد از آن لب ستان که آن بخشد
۲
عشق میگون لبش به می ماندعقل بستاند ارچه جان بخشد
۳
دیت آن را که سر برد به شکرهم ز لعل شکرفشان بخشد
۴
عاشق آن نیست کو به بوی وصالهستی خود به دلستان بخشد
صفحهٔ ۱ از ۲