خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اول از خود بری توانم شدپس تو را مشتری توانم شد
۲
بر سر تیغ عشق سر بنهمگر پی‌ات سرسری توانم شد
۳
عشق تو چون خلاف مذهب‌هاستخصمِ مذهب‌گری توانم شد
۴
تا به اسلام عشق تو برسمبندهٔ کافری توانم شد
صفحهٔ ۱ از ۲