خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم آخر به وصالش برسدجان به پیوند جمالش برسد
۲
زار از آن گریم تا گوهر اشکبه نثار لب و خالش برسد
۳
نو به نو شیفته گردم چو به مننو به نو پیکِ خیالش برسد
۴
دل دیوانه بشیبد هر ماهچون نظر سوی هلالش برسد
صفحهٔ ۱ از ۳