خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد
۲
تو هنوز از جهان نزاده بدیکز تو آوازه در جهان افتاد
۳
آتشی زد غم تو در جانمکه شرارش بر آسمان افتاد
۴
تو سلامت گزین که نام دلماز ملامت به هر زبان افتاد
صفحهٔ ۱ از ۲