خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو چون نوبهار جلوه‌گری می‌کندزلف تو چون روزگار پرده‌دری می‌کند
۲
والله اگر سامری کرد به عمری از آنکچشم تو از سحرها ماحضری می‌کند
۳
مفلسی من تو را از بر من می‌بردسرکشی تو مرا از تو بری می‌کند
۴
گر بکشم گه گهی زلف دراز تو راطرهٔ طرار تو طیره‌گری می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲