خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
۲
بکشند اولت به یک دم صوروز دم دیگرت قصاص دهند
۳
ز آتشین پل چو تشنه درگذریآبت از چشمهٔ خواص دهند
۴
مهره از باز پس بگرداننداز پسین ششدرت خلاص دهند
صفحهٔ ۱ از ۲