خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه عشق دوست با من می‌کندوالله ار دشمن به دشمن می‌کند
۲
خرمن ایام من با داغ اوستاو به آتش قصد خرمن می‌کند
۳
این دل سرگشته همچون لولیانباز دیگر جای مسکن می‌کند
۴
همچو مرغی از بر من می‌پردنزد بدعهدی نشیمن می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲