خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل جام جام، زهر غمان هر زمان کشدناکامِ جان نگر، که چه در کامِ جان کشد
۲
این کوهِ زهره دل که نهنگی است بحرکشدر نوش خنده بین که چه زهر غمان کشد
۳
بحر نهنگ‌دار غم از موج آتشیندود سیاه بر صدف آسمان کشد
۴
مرغان روزگار نگر که‌اژدهای غمگنجشک‌وارشان ز هوا در دهان کشد
صفحهٔ ۱ از ۳