خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز و به ایام گل بادهٔ گلگون بیارنوبت دی فوت شد نوبت اکنون بیار
۲
دست مُقامر ببوس نقش حریفان بخوانبزم صبوحی بساز نقل دگرگون بیار
۳
شاهد دل ناشتاست درد زبان گز بدهمطرب جان خوش نواست نغمهٔ موزون بیار
۴
شرط صبوحی بود گاو زر و خون رزخون سیاوش بده، گاو فریدون بیار
صفحهٔ ۱ از ۲