خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتاده‌ام به طلسم کشاکش تقدیرنه گرد خانه به دوشم نه خاک دامن‌گیر
۲
دل رمیده و شوق بهانه خود دارمکه دیده است دو دیوانه را به یک زنجیر
۳
چه طرف‌ها که نبستم ز رهنمائی دلدلیل رهزن من مست خواب و راه خطیر
۴
خدا زیارت فتراک دل نصیب کنادرمیده خاطرم از دام راه بی‌تاثیر
صفحهٔ ۱ از ۳