خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کستا اوست اندر او دل خرم نیافت کس
۲
منسوخ کن حدیث جهان را که در جهانهرگز دو دوست یکدل و همدم نیافت کس
۳
آن حال کز وفای سگی باز گفتهانددیری است تا ز گوهر آدم نیافت کس
۴
در ساحت زمین مطلب کیمیای انسکهاندر خزانههای فلک هم نیافت کس
صفحهٔ ۱ از ۲