خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خسته‌ام نیک از بد ایام خویشطیره‌ام بر طالع پدرام خویش
۲
از سپیدی کار طالع بخت رابس سیه بینم زبان و کام خویش
۳
دل سبوی غم تهی بر من کندمن ز خون دل کنم پر جام خویش
۴
دل هم از من دوست‌گیر است ای عجببر زبان غم دهد پیغام خویش
صفحهٔ ۱ از ۴