خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نام تو چون بر زبان می‌آیدمآب حیوان در دهان می‌آیدم
۲
تا لب من خاک‌بوس کوی توستهر دم از لب بوی جان می‌آیدم
۳
گر قدم بر آسمانم پیش توفرق سر بر آستان می‌آیدم
۴
تا همایم خوانده‌ای در کام دلهر نواله استخوان می‌آیدم
صفحهٔ ۱ از ۲