خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
۲
در ره دمی به تربت بسطام برزنموز طوس و روضه آرزوی جان برآورم
۳
ری دیده پس به خاک خراسان رسم چنانکحج کرده عمره بر اثر آن برآورم
۴
از اوج آسمان به سر سدره بگذرموز سدره سر به گلشن رضوان برآورم
صفحهٔ ۱ از ۲