خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد بوی یوسف دلها به ما رسانیک نوبر از نهال دل ما به ما رسان
۲
از زلف او چو بر سر زلفش گذر کنیپنهان بدزد موئی و پیدا به ما رسان
۳
با خویشتن ببر دل ما کز سگان اوستامشب به داغ او کن و فردا به ما رسان
۴
گر آفتاب زردی از آن سو گذشته‌ایپیغام آن ستارهٔ رعنا به ما رسان
صفحهٔ ۱ از ۳