خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در یک سخن آن همه عتیبش بیندر یک نظر این همه فریبش بین
۲
خورشید که ماه در عنان داردچون سایه دویده در رکیبش بین
۳
خاموشی لعل او چه میبینیجمّاشی چشم پر عتیبش بین
۴
تا چشم نظاره زو خبر ندهدهم نور جمال او حجیبش بین
صفحهٔ ۱ از ۲