خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه
۲
خیال تو همه شب ره به کوی من دارداگرچه بخت مرا رهنما به کوی تو نه
۳
دریغ کاش تو را خوی چون خیال بدیکه خرمم ز خیال تو و ز خوی تو نه
۴
دل من آرزوی وصل می‌کند چه کنمکه آرزوی من این است و آرزوی تو نه
صفحهٔ ۱ از ۲