خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به جفات جان نهادهجان پیش‌کشت جهان نهاده
۲
شهری همه ز آهنین دل توقفلی زده بر دهان نهاده
۳
بر طرف لب تو جان عیسیاز نیل و بقم دکان نهاده
۴
از کوی سوار چون برآئیشب‌پوش بر ابروان نهاده
صفحهٔ ۱ از ۳