خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لطف بی‌نهایت تو دست‌گیر ماانعام توست در دو جهان ناگزیر ما
۲
گر واقع است در عمل ما تزلزلیتو واقفی ز نیت و سر ضمیر ما
۳
با آن که هیچ مایه نداریم خوش‌دلیمچون هست رحمت تو بضاعت‌پذیر ما
۴
دنیا و آخرت ز تو خواهم که واهبینعم الوکیل مایی و نعم النصیر ما
صفحهٔ ۱ از ۵