خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه نو و صبح بین پیاله و بادهعکس شباهنگ بر پیاله فتاده
۲
روز به شب کرده‌ای به تیرگی حالشب به سحر کن به روشنائی باده
۳
از پی آن تا حصار غم بگشائیجام سوار آمدو قنینه پیاده
۴
جعد نشان بر جبین ساده و بنشینزخمه برآور که نیک جعدی و ساده
صفحهٔ ۱ از ۲