خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری
۲
افسر عقل بایدت بر سراز سر آز خون دل چه خوری
۳
روی صافیت باید آینه‌وارهمچون دندان شانه گل چه خوری
۴
سایه پرورد شد دل تو چو گلغم پروردهٔ چِگِل چه خوری
صفحهٔ ۱ از ۲