خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد چرا بی‌باده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
۲
چرا با مهلت شش روزه چون گلسر مستانه‌ای نگشاده باشیم
۳
به یاد روی خوبان روی خود راچرا بر روی گل ننهاده باشیم
۴
به شوق گلرخان چون بلبل مستبه پای گل چرا نفتاده باشیم
صفحهٔ ۱ از ۳