خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه سروت میتوانم گفت نه ماهبه اقبالت نگاهم نیست کوتاه
۲
برافکن پرده تا دیگر ننازندزمین و آسمان بر سرو و بر ماه
۳
مه و خورشید را دیدم شب و روزتو را هم دیدهام الحمد لله
۴
اگر بارم دهی از دور گردمو گر دورم کنی الحکم لله
صفحهٔ ۱ از ۳