خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوش‌نما در بر کبر و ناز تو
۲
چشم امید در رهت بیشتر از ستاره شدتا به که افکند نظر نرگس عشوه‌ساز تو
۳
در دل غنچه تا ابد خندهٔ گل گره شودگر نرسد به خاطرش خنده دلنواز تو
۴
آب حیات در جهان نام گل‌آب و گل شودپرده‌نشین اگر شود در دل غنچه راز تو
صفحهٔ ۱ از ۳