خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خرد راه عشق می‌پوئیبه چراغ آفتاب می‌جوئی
۲
تو هنوز ابجد خرد خوانیوز معمای عشق می‌گوئی
۳
مرد کامی و عشق می‌ورزیدر زکامی و مُشک می‌پوئی
۴
زلف جانان ترازوی عشق استرنگ خالش محک دل جوئی
صفحهٔ ۱ از ۳