خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دشوار عشق بر دلم آسان نمی‌کنیدرد مرا به بوسی درمان نمی‌کنی
۲
بسیار گفتمت که زیان دلم مخواهگفتن چه سود با تو، که فرمان نمی‌کنی
۳
هجر توام ز خون جگر طعمه می‌دهدگر تو به خوان وصلش مهمان نمی‌کنی
۴
با تو حدیث بوسه همان به که کم کنمکالا حدیث زر فراوان نمی‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۲