خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا به دام هوس تا کی این تن‌آساییبه رنج گنج طلب کن ز کنج تنهایی
۲
بلاکشان محبت به ملک هستی خویشبلا کنند تمنا زهی تمنایی
۳
امید و بیم کسان از فراق و وصل بودمرا به عشق تو دیگر سری‌ست و سودایی
۴
به حکم قتل من اینک نوشته کلک قضاز خط صفحه رخسار یار طغرایی
صفحهٔ ۱ از ۳