خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی صبح‌دم به میکده رفتم به چنگ و نیآمد به گوش هوش سروشم ز جام می
۲
ساز نوا به چنگ و نی آمد سروش غیبگر نشنوی ز من بشنو از زبان نی
۳
از غم گرت رسد المی چاره می کندهان ای پسر ز من بشنو هی بنوش هی
۴
دل زندگی ز می طلبد فصل نوبهاراذ یطلب الحیواة من الما کل شی
صفحهٔ ۱ از ۳