خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس که آتش سودای او گداخت مرامیان سوختگان عشق شعله ساخت مرا
۲
چه شکر بخت کنم خانهی دل آبادانکه از شراب محبت خراب ساخت مرا
۳
مگو تو را نشناسم چرا چه بیمهری استغم تو درد تو داغ تو چون شناخت مرا
۴
چها که میکند آن سنگدل به خانه زینشکست و بست و برآشفت و خست و تاخت مرا
صفحهٔ ۱ از ۲