خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حمایل حلقه‌ی دام است این زیورپرستان راپر از اخگر چو مجمر جیب شد گوهرپرستان را
۲
گل دستار باشد ترک تارک سرپرستان رافلک بر تخته می‌بندد کلاه افسر پرستان را
۳
چو برگردد ورق از فرد اول می‌شود ظاهررسوم حق‌شناسی نیست این دفتر پرستان را
۴
ز آزادی فراغ بال آرایش طلب داردکه از تن رُسته چون رگ دام بال و پر پرستان را
صفحهٔ ۱ از ۳