خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بساط خاک را پیچید چشم تر در آبشد سپهر نیلگون هم چشم نیلوفر در آب
۲
آب در گوهر چو زلف موج می‌پیچد به خویشافکند گر پیچ و تاب سایه‌ام لنگر در آب
۳
همچو تار شمع موجش زرفشان شعله‌ای استپرتو افکن شد مگر آن آتشین منظر در آب
۴
در نظر چون قُبّه‌های نور می‌آید حبابتا تجلّی کرده است آن چهره‌ی انور در آب
صفحهٔ ۱ از ۲