خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مُردم از نقش آن گل سیراباز نی کلک من چکیده گلاب
۲
گردش چشمش از نظارهی گرمآب آئینه را کند گرداب
۳
مستم از چهرهی عرق ناکشمزه دارد شراب در مهتاب
۴
بوسهام نقشبند شوخی شددوش تا دیدم آن پری در خواب
صفحهٔ ۱ از ۳