خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو کن به حق چه جویی دارالشفا شفا اوستدردی که نیست آن را پیدا دوا، دوا اوست
۲
قلبی است تیره مرآت بی‌سکّه‌ی تجلّینقد دلی که دارد حسن صفا صفا اوست
۳
بی‌التفات نقاش کی نقش دلپذیر استسیمای هر چه دارد حسن صفا صفا اوست
۴
در ذره مهر پیداست بحر از گهر هویداستهر جوهری که دارد نور و بها، بها اوست
صفحهٔ ۱ از ۳