خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جام شراب عیشش زخم گشاده‌رویی استموج می نشاطش دام خِرَد شکار است
۲
نقش برآب حسنش موج سراب باشدگنج روان جاهش سیلاب نوبهار است
۳
داغ جبین ناموس هر نقد سکّه سوزشسیل اساس دینش از آب روی کار است
۴
بی‌پرده نقش آشوب از مهد راحت اوآیین بزمگاهش تصویر کارزار است
صفحهٔ ۱ از ۲