خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در حلقه‌های زلف چو دل خانه‌ها گرفتاول ز لعل مغبچه پروانه‌ها گرفت
۲
چشمم به گریه زان لب میگون کشید جامتسبیح داد از کف و پیمانه‌ها گرفت
۳
فغفور دل کشید چو لشکر ز اشک و آهدر چین زلف یار پری خانه‌ها گرفت
۴
نگذاشت دل به داغ غمش آشنا شودآن تند خو که مشرب پیکانه‌ها گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳