خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه فلک حلقه ای از سلسله موی کسی استمهر یک شبنم غلطان ز گل روی کسی است
۲
بی نگهبان گهری در صدف امکان نیستسر سودایی افلاک به زانوی کسی است
۳
بلد کوچه ی توفیق دل بیدار استصبحدم یک ره خوابیده ای از کوی کسی است
۴
بی محرک ندهد دست قلم را رفتارزور سر پنجه ام از قوت بازوی کسی است
صفحهٔ ۱ از ۳