خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد از آن عمدی که تقلید هوس با ما نبودداشتیم آزادی و چندین قفس با ما نبود
۲
غنچه ی بی رنگی دل بوی جان در پرده داشتسینه ی مجروحی از هر خار و خس با ما نبود
۳
ماهیان بودیم و در سرچشمه ی حیوان وصلبی هوای غیر جز جانان نفس باما نبود
۴
سنگلاخ جسم را چابکسوار جان نداشتبیم رهزن در دل و گرد فرس با ما نبود
صفحهٔ ۱ از ۳