خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سینه ام چو دل داغدار می رقصدبه گوش او گهر گوشوار می رقصد
۲
چو بوی گل که زند موج از نسیم بهارز باده رنگ به رخسار یار می رقصد
۳
صفای حسن پذیرای مشرب شوخیستکه آب در گهر شاهوار می رقصد
۴
سرشکم از مژه شبهای تار در وجدستکه سبحه در کف شب زنده دار می رقصد
صفحهٔ ۱ از ۵