خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاه از مردمی کی چرخ سنگین دل به ما داردبه خون عالمی چشم مدار این آسیا دارد
۲
محیط حسن جانان جز دل تنگم نمی باشدبه ظرف قطره این دریا زموج فیض جا دارد
۳
ندارد رتبه افتادگی اوج سرافرازیزمین از خاکساری آسمان در زیر پا دارد
۴
تواند چون غبار از افسر شاهان کند مسندبه دامان تواضع هر که دستی آشنا دارد
صفحهٔ ۱ از ۳