خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهیای نماز آن مه چو در مسجد درون آیدبه رنگ سجده ی تیغ از رکوعش بوی خون آید
۲
زخال نیلی لیلی نگاهی همچو نیلوفرزمژگان موج سیلاب سرشکم نیلگون آید
۳
سواد آب حیوان از خط ظلمت شود روشنخط عمرست در چشمم چو زان لب خط برون آید
۴
کنند از سنگ سودا همدمان لوح مزارم راز بس کز مشت خاک تربتم بوی جنون آید
صفحهٔ ۱ از ۳