خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کس به جرعه ای دل من شاد می کندمیخانه ها ز بهر خود آباد می کند
۲
اندازد آن که طفل سرشک مرا به راهچشم تو را به دلبری استاد می کند
۳
رقص روانی و در گوش تو هر نفسروح طپیدن دل من شاد می کند
۴
تیغ نگه به خون جگر آب می دهدچون ترک من اراده بیداد می کند
صفحهٔ ۱ از ۳