خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک را عقده های خاطرم از ناله وابنددزسختی دانه ی من شیشه بر سنگ آسیا بندد
۲
نمی دانم دل از راه خرد بر خود چرا بنددبه پیر عقل هر دم دختر رز شیشه ها بندد
۳
اگر مستانه در گلزار سردم سایه اندازدزشبنم شیشه هر دم لعل او بر غنچه ها بندد
۴
ز زور باده ام مینا علاج کار خود بیندمی ام چون مومیایی در شکستن شیشه را بندد
صفحهٔ ۱ از ۲