خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گل رخسار او نظاره گلشن می‌شوداین چراغ از شعلهٔ دیدار روشن می‌شود
۲
شوخی مژگان او در خواب بیند گر بهاردر بر گل پرنیان رنگ جوشن می‌شود
۳
چون تجلی می‌کند یاد تو در خاطر مراسایهٔ من نوبهار نخل ایمن می‌شود
۴
گر چنین بالد به خود ضعف تنم از داغ هجربر چراغ جان نوید وصل دامن می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۲